?

Log in

[sticky post] Привет. Я Тайша

Ум купца настроен на подсчет прибылей. Будет ли так лучше для меня?  Тоесть быть свободным.  На сколько процентов увеличится сумма моего вклада? На эти вопросы невозможно ответить. Свобода не может основыватся на вкладах и доходах от них.  Свобода- это приключение, которому нет конца, в котором мы рискуем жизнью и даже большим, чем жизнь, во имя несколько мгновений чего-то превыше слов, мыслей и чувств.


Поиск свободы- единственная побуждающая сила, которую я знаю. Это свобода улететь внезапно в бесконечность, которая где-то там. Это свобода умереть, исчезнуть навсегда. Это свобода быть подобным пламени свечи, которая останется неугасимой в мире, озаряемом светом миллиардов великолепных звезд, остается неугасимой потому, что никогда не считает себя чем-то большим, чем есть на самом деле - всего лишь свечой.

2016թ․ հարցը-1

վաղը գալիք տարվա առաջին օրն է
ու այդ առիթով որոշ մտքեր ունեմ
որոնք խառնեցի պասուց տոլմայի այինքին ու դրեցի գազին, որ մի լլավ քլթքլթա
մեկ-մեկ մտածում եմ
թե ինչու այլևս չեմ գրում
օրինակ բանաստեղծություն
թեպետ կարող էի մտածել անգամ
նամակներիս մասին

երբեմն ինչ-որ բան եմ մտածում
օրինակ կիլոգրամների մասին
որոնք անիմաստ շալակել ու հետս պտտում եմ
նույնիսկ հոգ եմ տանում
տեղը տեղին
ուտում եմ ժամանակին
որ բջիջները լավ աշխատեն
լվանում ու չորացնում եմ
երբեմն նաև ցողում անուշաբույր քսուքներով
հետո պճնում եմ
կիլոգրամները
որոնց բեռի տակ կքել ու մոռացել եմ բանաստեղծության մասին

2015թ․ հարցը

այսօր այս տարվա վերջին օրն է
որը ինչ-որ բան է ենթադրում
օրինակ մի հինգ կաթսա տոլմա ու երեք բլրակույտ բլինչիկ
այն չի եթնադրում խոզի բուդ
այն պարզ պատճառով
որ մեր տանը երբեք բուդ չենք պատրաստել
բայց այն պարզորեն ենթադրում է
մեղրով տորթ կամ պծիչի մալակո
անպատճառ երկու հատ հավ
նախապես գազի վրա մշակած
հետո երեք պորցիա գաթա
բոլոր գնդերը երեք անգամ բացած ու վրան կարագի նուրբ շերտ քսած
այն նաև ենթադրում է հիստերիկ վազք սենյակից սենյակ
պատերազմ փոշու բոլոր հատիկներին
անքուն երեք-չորս գիշեր
ու լիահույս սպասում

այսօր այս տարվա վերջին օրն է
ու այն նորից ինչ-որ բան ենթադրում է
թեպետ չկան կաթսաները
ու ու խոզի բուդն այդպես էլ մուտք չգործեց իմ տուն

My English-1

Ok then. I shall start. It has been already 2 weeks that I am thinking of putting down here some English to develop my English. For, I found out that though there are also plenty of other ways, however, this is one of the shortest and easiest ways which is not only available but also under my disposition.

One fact that I discovered for myself while studying English is that one needs to find several and different applications to the obtained knowledge, otherwise it will be soon lost. For instance, vocabulary. This is one of the main problems I face while learning a language. You diligently work, read some texts, put down new words in your copy-book for vocabulary, learn them in context, etc., and what happens to them?- right, shortly enough they disappear from your lexicon as if you never have known its.

Another odd stuff is grammar accuracy which, I believe, I can eventually learn by writing, writing, and writing. For, I keep on doing some primitive and stupid mistakes that must have been thrown out from my writings long before. Yet, unfortunately, they are still here.

From where I want to start is to make some large and complex sentences based on the vocabulary I have under my disposition. I guess, I am going to write some peculiar, or in other words-queer stuff, for I do not care at all of the meaning but the usage of a huge bunch of unused words which hopelessly are waiting to be used. And I do want to build diverse word bank based on some technique invented by an unknown user to combine a wide range of words from entirely different disciplines and fields to stand side by side in a sentence.

The core idea is to pick up some collocation or a number of words and simply make some composition that can be simultaneously both meaningful or not. This implies sequential application of words which have no links with each other since they derive from diverse areas; conversely they can acquire entirely other understanding, much more diverse from the meaning they are used to be applied.

Ok then. I think I shall start. We are so much enveloped with a wide range of ambiguities that we tend to thoroughly explain every detail we intend to do to everybody who could be considered as an inspector. Tоже мне инспектор! All they are stuffed-shirts, mediocre stuff, and a huge chunk of shit!

But I believe, I have been diverted from the true path, and the truth is not a one, there plenty of truths available to be used, even though most part of them are in their obsolete form, nevertheless, people tend do not care of whatsoever but the fertility of an essence that can be obtained through the application of this or that form of a truth. For, truth is an archaic form of some idea which is called reality and pester the people so much that they are already fed up with immense variety of discussion devoted to some worthless ideas as truth, and they descended from the heaven to acknowledge that nothing is unerring but the fact that people are mortal creatures striving to the death.

Moreover, people gave their acquiescence to be born to die. This is a peculiar and pivotal nub I intend to challenge once and again, endlessly, hopelessly, worthlessly, or prudently. For sure, I am not going to pester people with some rotten ideas such as soul salvage or stuff like that. Neither I intend to give some lectures full of sententious tips full of odious allusion on a behavior, a peculiar personality is advised to practise.

Furthermore, I like observing butchers' activities since I am fond of meat. I believe, I should put my ends here as some environmentalists would have some malignant ideas to kill me, or, at least, to evict me from the vicinity I live. I guess, this is tedious. Moreover, that can be perceived utterly rigorous from the distance.

ստամբուլի հարցը

ստամբուլի մասին ինչ էլ որ գրեմ
ոչ ոքին դուր չի գա
ոչ հայ
ոչ թուրք
ազգայնականներին
հետևաբար պետք էր գրել

թարչընի հարցը

սրանից երկու օր առաջ կատուս դուրս եկավ ու չվերադարձավ








Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources
Գրոտելու հետ միշտ էլ սեր ունեցած էի, ու հավանաբար էդ էր պատճառը, որ ինձ ընտրել էին լծվելու հայ-թուրքական հարաբերությունները նորմալացնելու հույժ կարևոր և պատասխանատու մի գործի, որն իրականացնելու համար պետք է մի կողմ թողնեի բոլոր մտքերս, հիվանդ մամայիս, լուսավոր ու պայծառ ապագաս կառուցելու տեսլականը, հետաձգեի քանի մը պարկ կարճաժամկետ գործեր և տասն օրով լքեի երկիրս:

Թումանյանը Աբովյանով հատելու մի անպատեհ պահի, երբ մտքերով մամայիս հետ էի, իսկ ներկայում՝ հիվանդ կոկորդիս հետ, անծանոթ հեռախոսահամարից զանգահարող մի ձայնի երանգներից անակնկալի եկա, վասնզի շատ մոտ ապագայում պատրաստվում էի երկարատև մի ճամփորդության ու այդ իսկ պատճառով նախապես որոշելով ինձ մի լավ վաստակած հանգիստ պարգևել՝ դրանից ուղիղ 15 օր առաջ Կարմիր ծովի մի արևակեզ ափի դեղին ավազների մեջ մարմինս թաղելու ծրագիր մը ունեցած էի, որն իրականացնելու համար ակտիվացրել ու դրանից 10 օր հետո ապաակտիվացրել էի Օրանժի ռոումինգն ու երկու ոտքով ընկել կղանքի մեջ, համացանցում տեղադրված լուսանկարներին խաբվելով ընտրել էժանագին մի հյուրանոց, որի՝ ճաշարանին խիստ մոտ գտնվող սենյակում մեկ գիշեր անցկացնելուց և կծծահոտը տանել չկարողանալուց հետո այն փոխել էի մեկ այլ նույնատիպ սենյակի հետ, որտեղ ի լրումն այդ ամենի՝ տաք ջուր չկար, սառը ջրով դուշ ընդունելուց և կոկորդս մի լավ մրսեցնելուց հետո հետ էի վերադարձել ու հայտնաբերել, որ բացակայությանս ընթացքում մամաս Հանդես ձյաձյայի թագավորություն մեկնելու բանակցություններ է վարում, ու հետևաբար, հայ-թուրքական հարաբերությունների մասին ամբողջապես, մասնավորապես և հիմնավորապես մոռացել էի:

Մարգարիտա Տերեխովայի լուսապայծառ ձայնը հեռախոսի մյուս կողմից ողջությամբս հետաքրքրվելու անհետաքրքիր փորձից հետո անմիջապես անցավ գործնական մասին և հետաքրքրվեց, թե ինչ մտքեր ունեմ հայ-թուրքական հարաբերությունները նորմալացնելու մասին, որին ի պատասխան ասացի, որ իրենց կազմակերպություն դիմումս ուղարկելուց ետքը այդ ուղղությամբ բազմաթիվ անքուն գիշերներ ունեցած եմ և դրանից հետո հենց միայն հայ-թուրքական հարաբերությունները նորմալացնելու ուղղությամբ տարաբնույթ մտքեր երկնելու ճիգերով եմ քնում և արթնանում, և այդ ոճի մեջ կլոր երկու պարկ անամոթ ստեր հորինելուց հետո շարունակեցի ճանապարհս: Գնում էի միասեռականների թեմայով մի հանդիպմանը՝ առանց իմանալու, որ դրանից կլոր մի ամիս հետո մի լեսբիի հետ եմ տանիք կիսելու:

Սկզբունքորեն դեմ չեմ ԼԳԲՏ-երին, բնականաբար, բայց կգերադասեի, որ նախապես իմացած լինեի: Մտածեցի: Հետո որոշեցի այլ բան էլ մտածել, սակայն չիմացա՝ ինչ: Որի պատճառով էլ շարունակեցի ճանապարհս դեպի միասեռականների թեմայով այդ հանդիպմանն ու էնտեղ արդեն լուրջ հասկացա, որ շատ շուտով, ավելի շուտ, քան պատկերացնում էի՝ ամեն ինչ թողնելու ու իսկապես էլ լծվելու եմ հայ-թուրքական հարաբերությունները նորմալացնելու վսեմ ու հայրենանվեր գործին:

Պարզվեց, որ հայ և թուրք գրոտողներով մեկ հարկի տակ փորձելու ենք մի տասն օր իրար հասկանալ ու մեր հասկացածը հասկացնել մնացածներին: Դե ինչ: Փորձեցի մտածել: Շատ հույսեր պետք չէ կապել: Կմտածեր ինչ-որ մեկը: Վասնզի միմյանց հասկանալու որոշակի փորձ կուտակած ու որոշակի եզրահանգումներ արած էր: Ես էլ: Սակայն հույսերի պահով ինչ-որ մեկի կարծիքն ու մոտեցումները կիսած չեմ, վասնզի ես հավատում եմ ինձ, ժամանակին ու գոյությանը: Ինչ-որ մեկը կասեր, որ հասկանալու համար եկածները նախապես կողմնորոշված ու մինչև վերջին կետը հասկացած ու հասկացված էին: Ու այդ մեկն, ինչ խոսք ճիշտ է: Սակայն ճիշտը բոլորովին էլ մեկ հատ չէ, այլ՝ ընդհակառակը: Ու այս ամենը չմտածելուց հետո Մարգարիտա Տերեխովային խոստացա, որ հայ-թուրքական հարաբերությունների նորմալացման համար կքերեմ ոչ միայն իմ, այլև բոլոր գործընկերներիս, ճանապարհին հանդիպած մարդկանց և Ստամբուլի փողոցներում թափառող կատվտիքի կաշիները:

***
Հայ գրոտողների հետ նախնական ծանոթացման արարողակարգին մասնակցել չկարողացա, որի համար արժանացա Մարգարիտա Տերեխովայի արժանի պարսավանքին և այնուհետև՝ դիտողանքին: Երկու անգամ այդ մասին իրազեկվելուց և նրա խստաբարո հայացքին արժանանալուց հետո մոտեցա և ներողություն խնդրեցի, ինչպես խոստացա,որ սրանից հետո անպատճառ կմասնակցեմ ծանոթացմանը վերաբերող բոլոր տիպի միջոցառումների և ապացուցելու համար, որ չեմ խաբում սկսեցի ծանոթանալ ում հետ պատահի: Ծանոթանում եմ՝ ի պատասխան նրա հարցական հայացքի, ասացի ու նայեցի ուղիղ դեմ դիմացս, որտեղ կանգնած էր սուրուլիկ դիմագծերով ու բարալիկ երկարությամբ մի երիտասարդ, ինչպես հետագայում պարզվեց՝ պարոն Վարդապետյանը. եվրոպաներում դիվանագիտություն ուսանած մի այր, որը դիվանագիտություն ուսանելու կարիք ունեցած չէր, վասնզի նրա երակներում արյուն հոսելու փոխարեն վազում էր նույն ինքը դիվանագիտությունը:

շարունակելի


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources
Ոսկե ծիրանի այս տարվա ֆիլմերից «Խաչի ճանապարհը» մի ֆիլմ է, որը դիտելիս ոչ միայն ավելի ու ավելի էի լարվում եկեղեցու ու կրոնի դեմ, ընդհանրապես, այլև «տպոյ» մայրերի դեմ, մասնավորապես:

Չցանկանալով քննարկել մոր նշանակությունն ու դերը մարդու կյանքում, առավել ևս՝ մեր հասարակությունում, կասեմ, որ սա այն դեպքն է, երբ մայրն իր աղջկան հաստատուն քայլերով տարավ դեպի գերեզման: Տպավորություն էր, թե սույն կնոջ երեխաներին բերել էր արագիլը, այլ ոչ թե ունեցել էր յուր ամուսնու հետ «էն բանն» անելու արդյունքում:

Ֆիլմի հերոսուհին՝ Մարիան, 14 տարեկան է: Մայրը թունդ  ֆունդամենտալիստ կաթոլիկ է, ընտանքիը ևս, ֆիլմում բացահայտորեն ակցենտավորված է մայրն ու նրա մոտեցումները աշխարհիկ ու երեխաներին դաստիարակելու հարցերի վերաբերյալ:

Read more...Collapse )
«Ցեղի» առաջին ցուցադրությունից հետո գովեստի պարկեր լսելուց հետո որոշեցի գնամ ու նայեմ: Մինչև էդ մի քանի ֆիլմեր նայել էի, ու վստահ էի, որ մրցանակ ստացողը նայածներիցս մի մեկը պիտի լիներ: Օրինակ, թուրքական «Ես նա չեմ»-ը, որը թեպետ արտաքուստ ձանձրալի ու ձգված կարող է թվալ, բայց հընթացս հետաքրքրանում ու կլանում է, իսկ վերջում էլ կանգնեցնում դիլեմայի առջև՝ ո՞վ էր ֆիլմի հերոսը. ճաշարանում աշխատող մի բանվո՞ր, թե՞ այդ նույն  ճաշարանում աշխատող լվացարարուհու հանցագործ անցյալով ամուսինը: Այս երկու հերոսները նույնացվում են ֆիլմում ու վստահապես մրցանակի արժանի ֆիլմ էր: Թեպետ թուրքական ֆիլմին մրցանակ տալը մեր մոտ մշտապես քաղաքականացվում է: Հիշում եմ, որ սրանից մի երեք տարի առաջ, երբ էլի թուրքական «Կոսմոսին» մրցանակ տվին, սկսեցին խոսել իբր թուրքերին սիրաշահում են և այլն: Ի դեպ, «Կոսմոսն» այնքան էլ դուրս չէր եկել:

Ինչևէ, էս գրառումը «Ցեղի» մասին է: Նայեցի մինչև մրցանակ ստանալն ու բոլորվին չտպավորվեցի: Ֆիլմն, ուրեմն խուլ ու համրերի համար նախատեսված մի կրթական հաստատությունում գործող բարքերի մասին է, որտեղ կան գողական տղերք, որոնք տարածքի տերն ու տնօրենն են ու գողություն անելուց և մանր-մունր այլ խուլիգանություններ անելուց զատ նաև սեռական շահագործման են ենթարկում երկու աղջիկների, որոնք, ի դեպ, բոլորովին դեմ չեն դրան:

Ֆիլմում բոլորը խուլ ու համր են, այդ թվում դպրոցի տնօրենն ու դասատուները, ինչպես նաև պահակի, թե տնտեսվարի տիպի գործառույթ իրականացնող մի մեկը, որը հանցավոր կապերի մեջ է ոչ միայն լավ տղերքի, այլև դրսից՝ նույնպես խուլուհամր մի մեկի հետ, որը մթոմ կիրթ մարդ է ու կուլտուրական հագնված: Նույնպիսի բարեկիրթ շարժումներով ու կեցվածքով էլ երկու անչափահաս աղջիկներին տանելու էր Իտալիա, ենթադրաբար, սեռական թրաֆիքինգի ենթարկելու համար:

Read more...Collapse )

Հանգստանալու հարցը

Ու թող ոչ մեկ չհամոզի, իբր Հայաստանն աղքատ երկիր է, ու հայերը աղքատ են: Ոչ մի տուրիստական գործակալությունում ազատ գործակալ չես գտնի, բոլորը զբաղված են, իսկ փաթեթների գինը երկինքներում սավառնելով հասել է մինչև Աստված պապիի մոտ: Ու, փաստորեն, եթե մի տեղ ես ուզում գնալ, պիտի մի երկու ամիս առաջ պլանավորած ու հարցերդ լուծած լինեիր: Այ քեզ խաթա: Դե եկ Տաիշոկ...


home
Ինչ է սպասվում վրացուհի միգրանտին, երբ նա՝ երկար տարիներ աշխատելով հույն մեծահարուստների տանը, հանկարծակի ծանր հիվանդանում է:

Հույն ռեժիսոր Աթանասիոս Կարանիկոլասի «Տանը» ֆիլմի հերոսուհին պարզ կին է, տանը նվիրված մի հոգի, որի կյանքի միակ իմաստը դարձել է խնամել տանտիրոջ դստերն ու հետևել տանը: Ծովին նայող տան հսկայական լուսամուտից դեպի դուրս նայող կինն այդ տանը կապված է, ինչպես իր սեփականին: Ֆիլմի առաջին դրվագներից դեռ հնարավոր չէ գլխի ընկել, թե ով է նա: Կարելի է կարծել, թե ընտանիքի անդամ է: Հընթացս, սակայն, պարզվում է, որ Նադյան շատ տարիներ առաջ Վրաստանից մեկնել է  Հունաստան՝ աշխատանք փնտրելու, ինչպես այսօր հայերը՝ Թուրքիայում:

Նադյան այդ տան աղախինն է, հետևում է տանը, խնամում է այգին, ուտելիք է պատրաստում, և ընդհանրապես, պատասխանատու է տան համար, որի յուրաքանչյուր ծակ ու ծուկն անգիր գիտի, որտեղ եկել է, երբ դեռ չէր ծնվել 12-ամյա Իրիսը, և առանց որի չի պատկերացնում իր կյանքը:

Սակայն պարզվում է, որ տանտերը՝ Ստեփանոսը, ֆինանսական ճգնաժամի պատճառով խնդիրներ է ունենում կազմակերպության հետ և հնարավոր է, որ նրանք ընտանիքով տեղափոխվեն Աֆրիկա: Նույնիսկ քննարկվում է տունը վաճառելու հարցը: Իսկ Նադյայի մոտ հանկարծակի ծանր հիվանդություն է ի հայտ գալիս: Մեքենայի թափքի մոտ կանգնած նա ուշագնաց է լինում, իսկ մի քանի հիվանդանոցային այցելություններից հետո ախտորոշվում է սկլերոզի ծանր տեսակ:

Read more...Collapse )

Հաճելիորեն զարմացած եմ: Ես կասեի՝ հիացած: Ավելի ճիշտ՝ թունդ տպավորված: Ու ուզում եմ անթաքույց գովեստով խոսել տնտեսիս դասախոսի մասին, որի դասերին հաճախելիս մի շարք բացահայտումներ արեցի: Թե՝ իմ, թե՝ Հայաստանի համար:

Փաստորեն, Հայաստանի կրթական համակարգն էնքան էլ անհույս չի, որքան մտածում էի: Երևի սխալ ասեցի: Համակարգը՝ հա, անհույս ա, բայց մեր միջից մարդիկ են դուրս գալիս, որոնք ըստ արժանվույն կարող են նոր սերունդ կրթել, եթե, իհարկե, դրա հնարավորությունը մարդկանց ընձեռեն:

Ուրեմն, ես վաղուց չէի հանդիպել տենց դասախոսի, որը դասի ժամանակ ամբողջությամբ և անմնացորդ պատկանում է լսարանին. ապրում է լսարանի հետ ու քայլում՝ լսարանի հետ: Ու էդ մարդը, որը օրվա մեջ քնում է 5-6 ժամ ու հազար ու մի գործ ունի, պատրաստ է դասից դուրս ևս ժամանակ հատկացնել ուսանողի էս կամ էն հարցին անդրադառնալու համար: Ու նույնիսկ ժամանակին բլոգ է բացել իր ուսանողների համար, որտեղ հազար ու մի օգտակար հղումներ կան ու պարկերով ինֆորմացիա:

Ու չեմ հիշում, թե վերջին անգամ երբ եմ ունեցել ինչ-որ մեկի դասին սպասելու զգացողությունն ու ավարտվելուց հետո ափսոսել, որ էլ չի լինելու:

Տնտեսիս դասախոսը դրսում էլ է կրթություն ստացել, բայց ի տարբերություն իմ իմացած որոշ ու ոչ քիչ թվով դրսակենտրոն ուսյալների, որոնք, ի դեպ, ավարտում են դրսի լավագույն համալսարաններն ու իմ խորին համոզմամբ, հետ գալով՝ տարալուծվում մեր գորշ իրականությունում՝ միջազգային ՀՆԱ-ի՝ Հայաստանին բաժին հասած բարիքի սպառման հաշվեկշռի բացասական սալտոյում լուրջ ներդրում ունենալով, էս մարդը, փաստորեն, իսկի չի էլ ավարտել էդ դրսի բուհը, որն, ի դեպ, լավագույն տասնյակի մեջ չի էլ մտնում, բայց հետ գալով լուրջ մտածում է հասարակական բարիք ստեղծելու ուղղությամբ: Ու սա իմ համար շատ կարևոր է: Որովհետև մարդը՝ մեծանալով ինչ-որ միջավայրում՝ սնվում է այդ միջավայրի միջոցներից, սպառում դրա հնարավորությունները և պարտավոր է դրա շարունականությունն ապահովելու համար իր սեփական ներդրումն անել՝ հաջորդ սերնդի համար՝ գոնե ստացածի չափով: Սակայն ավելացված արժեք ունենալու համար նորարարություններ են պետք: Հուսով եմ, որ անպատճառ դրանով զբաղվելու է:

Տնտեսիս դասախոսը նաև իմ իմացած՝ ռուսական կրթություն ունեցող այն հազվագյուտ մարդկանցից է, որ շատ լավ հայերեն ուղղագրություն գիտի: Ավելի ճիշտ կլինի ասել, որ ռուսական կրթությամբ այլ մարդ չգիտեմ, որ հայերենում ուղղագրական սխալներ չանի: Այդ մարդը պերֆեկցիոնիստ է(ինձնից ավելի շատ): Պեդանտության աստիճանի: Նաև՝ էմոցիոնալ է, որը խոսում է զգացմունքների առկայության մասին: Իր ոլորտի գիտակ է, կարծիք չի հայտնում բաների մասին, որից տեղյակ չէ, միաժամանակ անընդհատ աշխատում է իր գիտելիքի բազան լայնացնելու ուղղությամբ, չափազանց ջանասեր է, որոշակիորեն խարիզմատիկ է ու, ընդհանրապես, լավ մարդ:

Մի խոսքով, ահավոր ուրախ եմ՝ իմ ու բոլորիս համար:


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

ֆեյսբուքի հարցը

Փաստորեն, ինչան բարեկամ ու մանկական ընկերուհի ունեմ՝ հերթով ադնակլասնիկից միգրացվում են ֆեյսբուք ու հերթով գտնում են զիս: Բռնեմ դեակտիվանամ ֆեյսից շտո լի՞ : Հազիվ մի տեղ էի գտել, որ սաղից փախել էի, հիմիկ փաստորեն հետևիցս եկել են:











Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Պինդ պաչելու հարցը

Սպասված անձրևն այդպես էլ չեկավ ու կարելի էր ենթադրել որ դրանից օդի հեղձուցիչ սպասումն ավելի անձկացավ՝ մի հսկա կաթիլ ավելացնելով այն տոթին, որպիսին սպասելի էր:

Նրա մտքերի ծովը մի լյավ վարարելուց հետո մակընթացություն էր ապրում, ու դրանից վերջինս տվայտանքների կիզակենտրոնում էր: Անվերջ բառերի էր որոնում, որոնոք իր կարծքիով պետք է որ մտքերի նոր ցկնանք պարգևեին: Ավաղ, զուր էին սպասումները, վասնզի էներգիայի պահպանման օրենք կար, որին նա, իբր իր կարճ խելքով մարտահրավեր էր նետել՝ հընթացս հուսալով, որ անտարաակույս հաղթանակ է տոնելու: Այդ նպատակով գնել էր անհայտ հանգամանքներում մորթված մի տավարի լեզու, կլոր 5 ժամ շոգեխաշել էր անընդհատ ջրազերծվող կաթսայում, հետո չորս օր վատ սառեցվող սառնարանում հոտեցրել:

Հոգ չէ:Առաջին միտքը որ եկավ դա էր, որին հաջորդեց անտարբերության հերթական ալիքը, որի հետ չգիտեր ինչպես վարվել: Ավելի ճիշտ կլիներ ասել՝ մտքեր չկային: Միգուցե՝ կային, բայց այդ մասին չէին, միգուցե հենց իմ մասին էին, սակայն դրանցից անտեղյակ էի ու երազում էի միայն ջինս հագած հեծոյով տղայի մասին, որին տեսածս օրվանից մոռացել էի:

Read more...Collapse )



Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Tags:

Հեծոյով տղու հարցը

Գիշեր էր ու պետք էր գնալ քնելու, սակայն որոշեցի մտածել: Որի համար սկսեցի լսել Լևոն Մինասյանի դուդուկն ու դրանից ոչ մի մտքեր չծագեցին: Ես ցանկանում էի միտք երկնել, բայց փոխարենը լսում էի միայն բարբաջանք: Լևոն ձյաձյայի դուդուկը տխուր էր ինչպես այն ստրուկը, որ միշտ ցանկացել է ստրուկ լինել:

Մենք բոլորս ստրուկներ ենք: Ստրո՛ւկ: Ասել է ոմնը: Մեզանից քանի մը հարյուր տարի առաջ: Թերևս, հետո էլ կրկնեց մեկ այլ Ոմնը: Ոմն ուրիշը հեծանիվ էր քշում, ու դրանից ինձ տխուր չէր: Որովհետև ես գտել էի տխրությունից դուրս գալու ձևը: Կամ ավելի ճիշտ՝ տխրություն գտնելու ձևը: Ես տխրություն էի փնտրում, ու չգիտեի, թե արդյո՞ք դա էր իմ ուզածը:

Վաղը պատրաստվում եմ գնալ հոգեբանի մոտ: Թեպետ անգիր գիտեմ ինչ է ասելու ու նախապես գրի եմ առել բոլոր հնարավոր պատասխանները: Հոգեբանը ևս ստրուկ է: Ում ստրկացրել են սկզբից հայրն ու մայրը, հետո ընկերները, հիմա էլ տարաբնույթ հանգամանքները:

Քանքարահեն մտքերի անկատարարության բեռից խիստ նվազել ու դարձել էի մի չոփ: Թեպետ, ասում են՝ լավ էլ բարգավաճել եմ: Լայնության հաշվին: Բանի տեղ դնող չկա: Պետք էր ասել՝ տանձիս: Սակայն գերադասեցի ինքս ինձ խաբել ու խմել սպիտակ տաք գինու առաջին ումպը:

Սպիտակ, տաք, ազնիվ գինի: Ինձ դուր էր գալիս հեծանիվով այն տղան: Դա էր պատճառը, որ նա մեքենա էր քշում ու խորիմաստ ժպտում: Այլ ճանապարհներ միշտ էլ գոյություն ունեին: Գտնելու հարց էլ չկար: Պետք էր միայն փակել աչքերն ու անել սպիտակ, տաք ազնիվ գինու երկրորդ ումպը:Read more...Collapse )

Հետո անձրև էր գալու: Իսկ ֆեյսի ինտերֆեյսից մի աղջիկ չաթով գլուխս է տանում՝ անիմաստ մտքեր ցնկնելով առ այն, որ պետք է կատարեմ իր կամքը: Չցանկացա նրան պասլատ անել: Նախ, որովհետև, չգիտեի պասլատի հայերեն տարբերակը, բացի այդ գերադասեցի մեկ այլ տարբերակ: Մասնավորապես, դեմքին գեղեցիկ հայերենով նկարել մեկ հարց այն ենթատեքստով, թե ինչու պետք է կատարեմ իր կամքը: Որովհետև: Պատասխանեց նա: Որովհետև ես տխուր, աննուրբ աղջիկ եմ: Քայլելիս կարող եմ հետույքով քիթդ կոտրել կամ որ ավելի վատ է՝ տրորեմ ոտքդ: Դրանից թունդ վախեցա: Որովհետև տանել չեմ կարող, երբ տրանսպորտի մեջ ոտքերս տրորում են: Ու դա հատկապես լինում է այն օրերին, երբ նոր կոշիկ եմ հագած լինում: Հետն էլ մաքուր կաշվե զամշ:

Խոստացված անձրևն այդպես էլ չեկավ, իսկ այն աղջիկը շարունակում է բարբաջել: Ասում  է, որ լավ կանեմ՝ իր կամքը կատարեմ: Ես էլ համաձայնվում, բայց չեմ կատարում:

Հեծանիվով տղան իմ ջգրու ավտո էր քշում, և դա ոչ վատ էր, ոչ լավ: Նրան տեսել էի սպիտակ, տաք ազնիվ գինի խմելիս ու սիրահարվել: Չգիտեի ոնց ասեի, որ սիրահարվել եմ: Շատ երկչոտն էր: Հիմա էլ երկչոտ է: Թեպետ դուխից թույլիկ չէ: Սակայն ամբողջովին ստրկացված է: Ռուսական ազդեցությամբ: Երիտասարդ է: Կանցնի: Մտածում եմ ես: Մեկ այլ ստրուկս: Մեզ բոլորիս ստրկացրել են: Նրանք, ովքեր վաղուցվա ստրուկներն են:





Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

հավեսի հարցը

այն տխմար թարգմանությունը անելու հավես չունենալու պատճառով
գինի էի խմում
երբ նա գրեց


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

տարբերակի հարցը

երբ նրան առաջին անգամ տեսա
մտածեցի որ տարբերակ չէ
մինչև հիմա էլ այդպես եմ մտածում


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

կասկածելի մարդու հարցը

կասկածելի դեմքով մարդու հետ շփվելիս ոչինչ չզգացի բացի ուրախությունից
լավ մարդ է
մտածեցի
թեպետ կշռում էր 128 կիլոգրամ և ութսուն գրամ



Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

պատասխանի հարցը

երբ նա պատասխանեց
հուզմունքից ավելի հուզվեցի
շնորհակալություն
ասացի
որ պատասխանեցիր


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

ուզելու հարցը

երբ ոտքերդ դողում են
և սիրտդ թալուկ է
ձեռքերդ բազուկ են
ու ուսերդ դալուկ են
երբ կուրծքդ դողում է
ու մատներդ փափուկ են
ու սիրտդ է ցանկում այն երգը

գնա այն սարը
որտեղ եղել ես առաջին անգամ
կանգնիր գագաթին ու ասա ոչինչ
խոսիր նրա հետ և նա քեզ կասի
այն
ինչ ուզում ես



Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

մենակով կոնծելու հարցը

թիֆլիսից երեք շիշի գինի էի առել ու մենակով կոնծում էի
լավ գաղափար է՝ ասեմ
մենակով կոնծելը


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

դուր գալու հարցը

ինձ դուր էր գալիս այն տղան
որ հեծո էր քշում
հագին ջինս ու աչքերին՝ ակնոց





Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

և-ի հարցը

եվ ես սիրում էի և տառն ու եվ-ով սկսվող ամեն ինչը
մասնավորապես այս տողը
որով արտահայտեցի և-ի նկատմամբ իմ սերն ու փորձեցի անցում կատարել դեպի ապագա
որտեղ ասում են լուսաավոր է
սակայն չեմ հավատում
որովհետև ներկան մի ժամանակ ապագա էր
նաև էջմիածնի համանուն գյուղը
սակայն չեմ հավատում
որովհետև դրսում անձրևոտ է
ու ցուրտը սողոսկել է շորորիցս ներս
որովհետև հայ շարականներում հայ ազգն աղերսում ու խնդրում է
մինչդեռ կարող էր պահանջել




Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Mar. 2nd, 2014

Մարդիկ համագործակցության են հրավիրում մարդկանց, ովքեր օրվա ազատ ժամերը ձգտում են շահավետ օգտագործել և ունեն սեփական անձը վաճառելու ձիրք: Մարդիկ այդ ձիրքը գնահատում են ինչ-որ գումարով՝ նշելով, որ դրա համար կարելի է բառաչել, շաչել, մերթ ընդ մերթ՝ երկնչել:


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

կնոջ հարցը

նա ուներ ծիծիկներ
բարակ ձայն
ու ակնհայտորեն կանացի մարմին

ամեն անգամ նրան նայելիս մտածում էի
թե որն է նրա սեռը
մինչև հասկացա. անսեռ կին է






Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Երազ-3

Կարելի է աշխատել որպես պահեստապես: Լավ միտք է:  A4 կամ A3 թղթի առաքիչ: Պետք է մտածել:


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Երազ-3

Պահանջվում է կյանք: Ծնվելու, մեռնելու և դրանց արանքում տեղի ունեցող իրադարձությունների կրողը լինելու համար: Ի՛նչ խելացի միտք էր: Ես կասեի՝ հոյակապ փայլուն: Ցավով նկատելով, որ հոյակապը տվյալ դեպքում հնարավոր չէ վերածել մակբայի և ուժեղացնել փայլունի նշանակությունը:


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Երազ-3

Ոչինչ կարող էր լինել նաև դատարկությունը: Թեպետ այդ դեպքում ուրեմն պետք էր որոշել դատարկության սահմանումը: Վաղուց մտածել է հոյակերտ ոմնը՝ դատարկության և ոչնչի միջև անսահման դեգերումների արդյունքում պարզելով սեփական սահմանումն ու փաթաթելով սրա նրա վզին: Այդ թվում՝ ով ձեռքն ընկնի:

Այ քեզ մոլագար:


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Երազ-3

Մտքեր մոգոնելու համար պետք էր անգլերեն սովորել: Դա հոյակապ միտք էր: Կմտածեր հոյակերտ անձնավորություն մը՝ ոմնը որակված լինելու մասին որակական փնտրտուքների և հոյակապ բառի մասին միայն հիշատակումից ընկնելով քանաքարակերտ խոկումների մեջ:



Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Երազ-3

Հայ մեծագույն գրող: Կամ որ նույնն՝ է տաղանդավոր դերասան: Աշխարհահռչակ մեծանուն բանաստեղծ: Մեծ մարդ: Մեծատառով մարդ:

Տրամադրության փոփոխության համար կարելի էր գործածել անքանքար եզրը և որպես համեմունք ավելացնել քանքարաշատ երկիր իմ հայոց բառակապակցությունը: Ուռա՛:


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Երազ-3

Մի երիտասարդ՝ անճարությունից դրդված, նրանց անվանեց տուզիկներ: Ավելի ճիշտ՝ քութիկներ: Ես կասեի՝ բութիկներ: Ով կարող էր ասել, թե ինչպես կբնորոշեր բութիկը՝ սույն երիտասարդին: Հավանաբար՝ անգետ: Կամ որ նույնն է՝ տգետ: Ես կասեի՝ դանդալոշ:



Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Երազ-3

Որոշ մտքեր կան: Երազ շարքը վերսկսելու և այն Երազ-3 կոչելու ուղղությամբ: Դե ինչ: Թող լինի այն, ինչ լինում է


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

նոր տարվա հարցը

Էսօր մի քիչ թափառեցի բլոգումս ու հայտնաբերեցի, որ ստեղծման՝ 2009թ-ից, ամեն տարվա դեկտեմբերի 30-ին ամանորյա շնորհավորանք եմ գրել: Առաջինը լրիվ շնորհավորանք էր՝ անկեղծ բարեմաղթանքներով ու նույնիսկ՝ անթաքույց ցանկություններով: 2010-ին քիչիկըմ մեծացել էի ու լուրջ էի կուլ տվել: Ամենածանրը 2011-ին էր, ու լավ եմ հիշում այդ օրը: Ամենածանր նոր տարիներիցս մեկն է եղել, ու պարզեցի, որ գրել եմ հենց ամսի 31-ի գիշերվա մոտիկ ժամերին:

Անցյալ տարի նամակ էի գրել Ձմեռ պապուն, ու նոր պարզեցի, որ վերջինս, այնուամենայնիվ, ուզածիցս որոշ բաներ բերել է:

Իսկ էս տարի ոչ մի բան գրելու հավես չունեմ: Թեպետ սովորական Նոր տարի է:

Պարզեցի, որ էս բլոգի հետ, այդուհանդերձ, մի տեսակ կապված եմ: Զգացողություն է, որ կարծես տանը լինեմ: Թեպետ էս ընթացքում հազար էսպիսի տներ եմ վերցրել տարբեր պլատֆորմներում, բայց միևնույն է՝ էստեղ եմ տնավորված: Ուր գնամ՝ չգնամ, վերջը նորից հետ եմ գալիս էստեղ:

Մյուս տարվա համար չգիտեմ ինչ ուզեմ: Այսինքն լավ էլ գիտեմ: Ուղղակի դեռ առարկայացված չի, այսինքն դեռ չեմ գրել, որովհետև դեռ մշակման փուլում է: Ու նաև ուզածս հաջորդ տարվա համար չէ, այլ մոտակա տարիների:)) Անցել ենք հնգամյա պլանների: Հըբ ինչ՞ :Պակաս կառավարություն ե՞մ:

Բոլորին ցանկանում եմ քաջ առողջություն և ցանկությունների կատարում: Ու լիքը էներգիա՝ այդ ցանկությունները կատարելու համար: Ու նաև լիքը սեր: Դա ամենակարևորն է:


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

սքոթլանդ յարը

սկիզբը ստեղ


Ու ես չեղյալ համարեցի Սքոթլանդի ու Յարի հանդիպումը: Հենց այդպես: Կամ ավելի ճիշտ՝ այսպես: Գրչի մեկ հարվածով: Ինչպես ասում են:

***
Երեկո էր ու անում էի ոչինչ: Այդ ընթացքում հիշեցի Անահիտին ու վերցրեցի ընկալուչը, որի միջից դեռևս լսվում էր նրա շնչասպառ ձայնը:
-Էն օրն էլ կնիկն էր զանգել, իմացար, հետոս դուք-ով էր խոսում ու խնդրում էր, որ իրա մարդուց հեռու մնամ,- հևասպառ պատմում էր Անահիտը:
Անցել էր կլոր երկու տարի: Որի ընթացքում որոշ բաներ էին փոխվել: Այդ թվում՝ ես: Մոտեցումները: Որոշ հարցերի վերաբերյալ: Այդքան տարբեր մարդկանց միևնույն տեքստում հավաքելու տրամաբանական պատճառների սկզբնաղբյուր մտքերի հոսքը չգտնելու պարագայում ոչինչ անել պետք չէր: Առավել ևս երկար մտորել: Յարն իր տեղում էր: Այսինքն գնացել էր Ռուսաստան: Սիրածիս վաղուց հրաժեշտ էի տվել՝ հարգելով որոշումս: Թեպետ, արդարության առջև չմեղանչելու համար պետք էր շեշտել, որ, այդուհանդերձ, իմ որոշմամբ չէր, որ բաժանվեցինք: Որոշում, պարզապես չկար: Այդպես ստացվեց, և այդպես պետք է լիներ: Իմ տխեղծ սիրածն ու նրա տղպած ատամները: Կյանքի նկատմամբ ունեցած հայտն ու այդ հայտն ակնհայտորեն ձախողելու նպաստավոր պայմանները:
***
Սքոթլանդն ու Անահիտը կրկին հանդիպեցին: Այս անգամ՝ տեքստում: Ավելի ճիշտ կլիներ ասել՝ Կապույտ ճնճղուկների արահետում: Նրանք երջանիկ էին: Ու Անահիտը առաջվա բարակիրան պարմանուհին էր, ոի Սքոթլանդը նախկին առնական տեսքով պատանին էր: Ու նրանք սիրում էին զմիմյանս օրեր շարունակ ու թքած ունեին աշխարհում սահմանված կարգի վրա:

Վերջ



Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

երազի հարցը

կլինե՞ս իմ երազը
որտեղ երգում են մարդիկ
ու չեն բամբասում հարևան կանայք
մենք միասին կքայլենք մեր ընտրած ուղիով
որին ես կոչում եմ արահետ
թեպետ ոչ շատ վաղուց էր
որ կոչել էի ճանապարհ

երբ իմ կյանքի ժամանակը պրծնի
պարզապես կանգնիր կողքիս
ու բռնիր ձեռքս
առանց ասելու ոչինչ
տուր ինձ քո հայացքն ու վերցրու հետդ իմ կյանքը

ես գիտեմ
կարծես դու իմ մարմինն ես
իսկ ես քո ոչինչը

եղիր իմ երազը
թեկուզ մեկ օրով
բայց նախապես ասեմ
որ համաձայն չեմ
կարծում եմ
այդ մասին  կարելի է հետո մտածել

ես կարծում եմ
կարող եմ քեզ տեսնել հետո
երբ մոռացած կլինեմ ով լինելդ

գնա
այնտեղ
որտեղից եկել ես
ես միշտ էլ գիտեի
որ գալու ես մեր հարևանի պարտեզը
որտեղ միայնակ սարյակներ կան, որ օրինիբուն դայլայլում են
ու խորը անցքով ջրհոր կա
ու վրան մոխրագույն ծակ դույլ

վստահ եմ՝ դու կնորոգես այդ դույլն
ու մենք դա կգործածենք ինչ-որ նպատակների համար
մասնավորապես կհագցնենք որոշ մարդկանց գլուխները

ի՞նչ կասես սիրելիս
լավ միտք չէ՞ արդյոք
ձմեռային այս օրը
երբ բոլորը ձիու պես վազում են
իսկ ես պլանավորում եմ քո ծնունդը
կարծես պլանի բաժնի պետ եղած լինեի
նախկին կյանքում

դու ասում էիր
որ մի բան այն չէ
իսկ ես չհավատացի և ճիշտ էլ արեցի
ես կընկնեմ ու նորից կկանգնեմ այնքան ժամանակ
ինչքան դա պետք է
և պետքը չունեմ քո տգեղ մտքերի ու տիրահաճ հայացքի
ախտում եմ քեզ
ու քո տղեղծ մտքերը
ավելի լավ է գնաս այնտեղ
որտեղից եկել ես
միևնույն է՝ մենք միշտ էլ հանդիպելու ենք
Իսկ ես երբեք չեմ եղել այսքան դանդաղ ու նույնքան տգեղ

ինչ անեմ՞
ասացիր

ոչինչ
պատասխանեցի

միգուցե պեքտ էր այլ բան ասե՞լ
կամ լռել
կամ ասել ոչինչ
ինչպես արել և շարունակում եմ
անել
ոչինչը

ոչինչ էիր
դարձիր ոչինչը
ես սիրում եմ քո ներսի ոչինչը
ասա ինձ այն ինչ մտածում ես
միևնույն է
բոլորը գիտեն
այն ինչ լինելու է







Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

կառապանի հարցը

ո՞ւր ես դու գնում
ձմռան այս օրը
երբ բոլորը տանը նստած են
ես երազում եմ այն մասին
որ մի օր կդառնաս իմ կառապանը
ինչ կասե՞ս
կարծում եմ՝ լավ միտք է
աղմկոտ փողոցներում մի լավ պախկվելու համար
ու դա ասացիր՝ ոչ
իսկ ես չհավատացի
դե ուրեմն կարող ես փնտրել քո ձիուն
այս տարի
քանի որ ձիու տարի է
թեպետ կարող ես անգամ սիրահարվել
անցյալ տարում մնացած ծիտիկներին
որոնք այսօրվա պես ծլվլվում են լուսամուտիս
դե
կարծում եմ գնալուս ժամանակն է
քանի որ չգտա այն
ինչի համար եկել էի

Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

զանգերի հարցը

եվ այո
զանգերը վաղուց ղողանջում էին
հայտնի չէ՝ ում համար
ոչինչ չէր շարժվում
ու նույնքան՝ լսվում
և բոլորը դա գիտեին
ու սակայն ոչինչ էին անում
ասելով այդ մասին
ու հանգստանում էին մարդիկ
ոմանք ոմանց ծնկների վրա
ոմանք էլ՝ իրենց տանը
կամ ավելի ճիշտ՝ ոմանց տանը
իսկ այդ ընթացքում զանգերը ղողանջում էին
ազդարարարելով
վերջը
այս տարվա վերջը


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

կարճ մազերի հարցը

ու մազերս կարճ խուզել էի
ու դրանից ոչինչ էր փոխվել
մինչդեռ կարծել էի հակառակը

և ես երազ ունեի
այն ձկան մասին
որ պետք է բռնեի ու բերեի իմ տունը
ավելի ճիշտ՝ սենյակս
ու չկար ձուկը
փոխարենը վարժ էին մատներս
որ վազում էին այս ու այնտեղ
ու մատների հարց վաղուց չկար
ճիշտ այն օրից
երբ փոխել էի կոմպս
տեղը բերելով նոթբուքս
եվ պետք էր սակայն փնտրել այն երազը
որն իմն է
կամ ավելին ճիշտ ՝ իմն էր

ես երազ ունեի
մի տան մասին
որ տեսել էի երեկ գիշեր
ու չէի հիշում մանրամասները













Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

տոնածառի հարցը

իմ սենյակում տոնածառ չկար
ու տունը ցուրտ էր
ու ներսս լիքն էր
ինչով ասես
բացի մեկ բանից
որին փնտրում էի

իսկ ես փնտրում էի այն տոնածառը
որի մասին երբեք չէի մտածել
սակայն այսօր ահա մտածեցի
ու ի՞նչ պակաս կարևոր միտք է

կարծում եմ՝ լավ էլ տեղին է
միտքը
տոնածառի մասին














Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

ընկերոջ հարցը

ու ես
կարոտում էի նրան
անսահման ուզում էի խոսել հետը
լսել իր ոչինչն ու պատմել իմը
ու ես
գրեցի նրան
հարցնելու որպիսությունը
ու նա պատասխանեց
որ լավ է
և ուրիշ ոչինչ











Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

կարիքի հարցը

մի հարցրեք ինձ
ինչի կարքի ունեմ
ես ունեմ ոչինչ
և մի պարկ կարիք
մասնավորապես մեկ զույգ տաք ձեռքերի
որոնք գիշերը կծածկեին թիկունքս քնելուց առաջ
ճիշտ նման այն օրը
երբ դա չարեց իմ իսկական մայրը




Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

ճանապարհի հարցը

ահա և հասա տեղ
այն տեղը
որտեղից սկսել ու ոչ մի տեղ էլ չէի հասել
ճանապարհին թողնելով ընկերներիս
որոնց չէի էլ ունեցել
հորս ու մորս
որոնք հայտնի չէ ով էին
հարազատներիս
որոնց չէի կարողանում գտնել

բոլոր ճանապարհները նույնն են
նրանք սկսում են ինչ-որ տեղից ու տանում դեպի նույն տեղը
դեպի անհայտությունը

մի օր կարծեցի գտել եմ
ճանապարհը
բռնեցի իզն ու քայլեցի երկար
գրեթե 5 տարի
ահա արդեն հասել եմ
այն տեղը
որտեղից սկսել էի
իսկ լհասան այդ նույն ժամանակ երգում է
զանգերի մասին
որոնք ազդարարում են գալստյան մասին
մինչդեռ ծիտիկները ծլվլում են
Read more...Collapse )
Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Ցրտի հարցը

Սենց ցուրտ, երևի մեկ էլ ցուրտ ու մութ տարիներին ա արել: Ահավոր տեսակի ցուրտ ա: Մի հատ քնձռոտ սենյակ ունեմ, որտեղ անցկացնում եմ օրվա 24 ժամը: Էնտեղ աշխատում եմ, ուտում, քնում և այլն: սենյակումս ամեն օր 21-22 աստիճան է: Որ դուրս եմ գալսի գնամ խոհանոց կամ տուալետ՝ ցրտահարվում եմ: Էսօր նաև զգացի, որ ձախ կողմի լվրա գտնվող լուսամուտի կողմի ջերմաստիճանն ավելի ցածր է, քան աջինը: Թեպետ լուսամուտները փոխված են ու ոչ մի ծակ ու ծուկ չկա: ջերմաստիճանն էլ իջել է 20: մի խոսքով ղիամաթ է, ղիամաթ:

դե սենց եղանակին օրը 2 լիտր ջուր խմի, որ նիհարես: ստիպված խմում եմ:


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

լաց լինելու հարցը

պահանջվում է մարդ
որի գոգին հնարավոր է աղեկտուր լաց լինել
հետո բարձրաձայն խնչելով քիթը մաքրել


Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

մտահոգ քաղաքացու հարցը

հայաստանի ամենահայրենասեր քաղաքացին
որ ազգությամբ հայ չէր
մեկ օր անցնում էր փողոցով
երբ տեսավ ոստիկանին
որ ծեծում էր տարեց մի կնոջ
հունից դուրս եկավ հհ քաղաքացին
քացու տակ առավ ոստիկանին
կանգնեց մարմնի վրա ու մերսեց դեմքն այնքան ժամանակ
մինչև ժամանեց ոստիկանությունն ու տարավ նրան քաղմաս
այդպես ծնվեց հհ ակտիվ քաղաքացին









Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Latest Month

December 2015
S M T W T F S
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Page Summary

Syndicate

RSS Atom



Powered by LiveJournal.com